Next chapter
🐒 হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন
(মাধৱ কন্দলীৰ সুন্দৰাকাণ্ড ৰামায়ণৰ কাব্যাংশ)
প্ৰশ্নাৱলীৰ উত্তৰ (ভাব-বিষয়ক)
১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়াঃ
(ক) মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?
Ans.মাধৱ কন্দলী অসমীয়া সাহিত্যৰ শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ কবিগৰাকী আছিল।
(খ) মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?
Ans.মাধৱ কন্দলীয়ে বাল্মীকি-ৰচিত সংস্কৃত ৰামায়ণ মহাকাব্যখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
(গ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পোৱা যায়?
Ans.বৰ্তমান মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ আদিকাণ্ড আৰু উত্তৰাকাণ্ডৰ বাহিৰে মাজৰ পাঁচোটা কাণ্ডহে পোৱা যায়।
(ঘ) মাধৱ কন্দলীক শংকৰদেৱে কি কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল?
Ans.শংকৰদেৱে মাধৱ কন্দলীৰ কাব্য-প্ৰতিভাক সন্মান জনাই অপ্ৰমাদী কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল।
(ঙ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিবিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?
Ans.পৰৱৰ্তী সময়ত উত্তৰাকাণ্ড মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ৰচনা কৰি মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণখন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। (আদিকাণ্ড মাধৱদেৱে ৰচনা কৰিছিল।)
(চ) ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’- কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে?
Ans ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশটো মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ সুন্দৰাকাণ্ডৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰা হৈছে।
২। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিকেইজনাৰ নাম উল্লেখ কৰা।
Ans. মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ অন্য কোনো কবিৰ নাম: ১) হেম সৰস্বতী
২) হৰিবৰ বিপ্ৰ
৩) কবিৰাজ চক্রধৰ
৩। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?
Ans.মাধৱ কন্দলীৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজাজনৰ নাম আছিল বাৰাহ (বৰাহী) ৰজা মহামাণিক্য।
এই ৰজাজনে পুৰণি অসমৰ পূব-মধ্যাঞ্চলৰ কোনো অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
৪। তলত দিয়াবোৰৰ টোকা লিখা:
হনুমন্ত: বায়ু দেৱতাৰ পুত্ৰ আৰু সীতাৰ অন্বেষণত বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ সুবেল গিৰিৰ শৃংগত অৱতৰণ কৰা মহাবীৰ।
সুগ্ৰীৱ: ৰামায়ণ অনুসৰি বানৰৰাজ বালীৰ ভায়েক।
নীল: সীতা-অন্বেষণ আৰু সাগৰত সেঁতু বান্ধোতে ৰামচন্দ্ৰক সহায় কৰা এজন সেনাপতি।
অম্ৰাৱতী: বিশ্বকৰ্মা নির্মিত দেৱপুৰী, ইন্দ্ৰৰ ৰাজধানী। লংকাপুৰীক দ্বিতীয় অম্ৰাৱতী যেন দেখা গৈছিল।
কাশ্যপ নন্দন: সূর্যদেৱতা। ৰামায়ণ আৰু দুই-এখন পুৰাণ শাস্ত্রমতে সূর্যদেৱতা কাশ্যপ আৰু অদিতিৰ পুত্ৰ।
বিশ্বকর্মা: দেৱতাসকলৰ বিমান আৰু অলংকাৰ নিৰ্মাণ কৰা দেৱতা হিচাপে জনা যায়; শিল্পীগণৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ বুলিও কোৱা হয়। লংকা নগৰী অনেক প্ৰচেষ্টাৰে বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰিছিল।
৫। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-ফুলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল?
Ans.লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই তলত দিয়া গছসমূহ দেখিবলৈ পাইছিল:
ফলৰ গছ: সৰল, পিয়াল (আঙুৰ), খৰ, নিখৰ, খৰ্জুৰ, শাল, তাল, তমাল, গমাৰি, বীজপুৰ (নেমুৰ দৰে এবিধ টেঙা ফল), অশ্বত্থ (আঁহত গছ), কপিথ (ঔ টেঙা), বট, নাৰঙ্গ (কমলা টেঙাৰ গছ), বদৰ (বগৰী গছ), তেন্তেলি, কন্টকি (কাঁইটীয়া গছ), আম, জাম, নাগেশ্বৰ, খাজুৰি, হাৰিঠা (ৰিঠা গছ), আমলখি, ডহাফল, ছাতিয়াল (ছতিয়না গছ), গুৱা (তামোল), নাৰিকল, শ্রীফল, সলঙ্গা (উগ্ৰ টেঙা ফল), মহৰি, কমলা টেঙ্গৰা, কৰ্দ্দৈ, পিচুমৰ্দ্দক, সোলঙ্গা, আমৰা।
ফুলৰ গছ: কদম্ব, গুলাল, পাৰিজাতক, সেৱতী, মালতী, গুটিমালী।
৬। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল? তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?
Ans.হনুমন্তই বিৰাল (মেকুৰী) সমান সঙ্কুচিত কলেৱৰেৰে (শৰীৰেৰে) লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল।
তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ আছিল: তেওঁ ভাবিছিল যে এই ডাঙৰ শৰীৰেৰে যদি তেওঁ নগৰত প্ৰৱেশ কৰে, তেন্তে ৰাক্ষসে তেওঁক বান্ধি ঘৰে ঘৰে ফুৰাই ফুৰিব। সেয়েহে, তেওঁ ধৰা নপৰিবলৈ সৰু মেকুৰীৰ সমান ৰূপ লৈছিল।
৭। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
Ans.গধূলি সময়ত (গোধূলিকা বেলা) হনুমন্তই দেখা লংকা নগৰীৰ বৰ্ণনা এনেধৰণৰ আছিল:
সৌন্দৰ্য্য আৰু মহত্ব: লংকা নগৰীটো দ্বিতীয় অম্ৰাৱতীৰ দৰে আছিল আৰু জগততে সাৰস্বৰূপ যেন লাগিছিল。
নিৰ্মাণ: এই নগৰীটো বিশ্বকৰ্মাই অনেক প্ৰচেষ্টাৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল。
গড় আৰু প্ৰাচীৰ: লংকাক ঘেৰি সুৱৰ্ণৰ গড় প্ৰাচীৰ দিয়া হৈছিল। এই গড়টো বহল আৰু বিস্তাৰিত আছিল আৰু গোটেই লংকাক বেঢ়ি আছিল।
বিলাসিতা: সুৱৰ্ণ (সোণ), মাণিক (মণি) আৰু ৰতনেৰে সেই স্থান ঠায়ে ঠায়ে জিলিকি আছিল, যিবোৰ গগনলৈ বহুদূৰলৈ বিস্তৃত হৈছিল।
দুৰ্ভেদ্যতা: তাত শাৰী শাৰী কৰি নানা যন্ত্ৰ সজাই থোৱা আছিল। ইমান সুৰক্ষিত আছিল যে দেৱতা আৰু অসুৰসকলেও ইয়াক সহজে অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰিছিল। সেয়ে ই অতিশয় দুৰ্গম আৰু বিষম সংকটৰ স্থান আছিল。
৮। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনে ধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?
Ans.সুৰক্ষিত আৰু দুৰ্গম লংকা নগৰী দেখি মহাবীৰ হনুমান চিন্তাবিষ্ট হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ মনলৈ অহা চিন্তাসমূহ আছিল:
বানৰসকলৰ প্ৰৱেশ কঠিন: তেওঁ ভাবিছিল যে কেৱল তেওঁ, অঙ্গদ, সুগ্ৰীৱ আৰু নীল—এই চাৰিজনহে সাগৰখন পাৰ হ’ব পাৰিলে। শত যোজন পথ সাগৰ তৰি ইমান দুৰ্গম স্থানলৈ আন বানৰসকলে কেনেকৈ আহিব। বানৰ বৰ্গৰ ইয়াত কোনো কামেই নাই।
শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ ভূমিকা: তেওঁ চিন্তাত পৰিছিল যে দাশৰথি ৰামে বা ইয়াত কি কৰিব।
আশাৰ কিৰণ: অৱশ্যে, এই সকলো চিন্তাৰ মাজতে তেওঁ এইবুলি অলপ সাহস পাইছিল যে ৰাম আৰু লক্ষ্মণ অচিন্ত্য প্ৰভাৱশালী।
৯। সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাবিছিল?
Ans.সুবেল গিৰিৰ শৃংগত অৱতৰণ কৰাৰ পিছত মহাবীৰ হনুমন্তই বহি এইদৰে ভাবিছিল:
তেওঁ ভাবিছিল যে সাগৰ পাৰ হোৱাৰ প্ৰয়াসত তেওঁৰ শৰীৰ সুস্থেই আছে আৰু কোনো কষ্ট হোৱা নাই。
তেওঁ ইমান সহজে সাগৰ পাৰ হোৱা বাবে মনত এক ধৰণৰ গৰ্ব (গহ) অনুভৱ কৰিছিল।
তেওঁ আত্মবিশ্বাসেৰে কৈছিল যে কোটি যোজন দূৰত্বলৈকো যাবলৈ তেওঁৰ সাহস আছে।
তেওঁ শত যোজন দূৰত্বহে অতিক্ৰম কৰিলে, সেয়ে তেওঁৰ এই কৃতিত্বক কোনো কামেই নহয় বুলি ভাবিছিল আৰু এই কথা ক’বলৈকো তেওঁ লাজ পাইছিল।
তেওঁ কোনো শংকা নোহোৱাকৈ সাগৰ পাৰ হৈ আহি লংকা দেখিছিল।
১০। ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।
Ans.’হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশটোত সীতাৰ অন্বেষণত যোৱা হনুমানে সাগৰ পাৰ হৈ অহাৰ পিছৰ অভিজ্ঞতা আৰু লংকা নগৰীৰ সুৰক্ষাৰ বিৱৰণ সন্নিবিষ্ট হৈছে।
সাগৰ পাৰ হোৱাৰ পাছত: মহাবীৰ হনুমানে বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ ত্রিকূট বা সুবেলগিৰি শৃংগত অৱতৰণ কৰে। তেওঁ সহজেই এই পথ অতিক্ৰম কৰা বাবে নিজৰ শক্তিৰ ওপৰত গৰ্ব অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে এই সামান্য দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰা কথা ক’বলৈও লাজ লাগে।
সূৰ্যক প্ৰাৰ্থনা: সূৰ্য অস্ত যোৱাৰ সময়ত, হনুমানে ৰামৰ কাৰ্য সিদ্ধিৰ বাবে দিনৰ ভাগতে লংকাৰ গড় চাবলৈ সূৰ্য্যক কিছু সময় ৰৈ থাকিবলৈ প্ৰাৰ্থনা জনাইছিল।
লংকাৰ বন-বননি: সূৰ্যদেৱতা তুষ্ট হোৱাত হনুমানে দিনতে লংকাৰ গড় চাইছিল। সুবেলৰ পৰা নামি অহাৰ পথত তেওঁ বিভিন্ন বন-বননি দেখিছিল য’ত নানা ফল-ফুলৰ গছ, মধু পান কৰা ভ্ৰমৰ আৰু পক্ষীৰে ভৰা ৰম্য জলাশয় আছিল।
ক্ষুদ্ৰ ৰূপত প্ৰৱেশ: গধূলি সময়ত হনুমানে চিন্তা কৰে যে এই ডাঙৰ শৰীৰেৰে নগৰত প্ৰৱেশ কৰিলে ৰাক্ষসৰ হাতত ধৰা পৰিব। সেয়েহে তেওঁ মেকুৰীৰ সমান সৰু ৰূপ লৈ সুৱৰ্ণৰ প্ৰাচীৰৰ ওপৰেৰে নগৰত প্ৰৱেশ কৰে।
লংকাৰ বিৱৰণ: গধূলি দেখা লংকাখন দ্বিতীয় অম্ৰাৱতীৰ দৰে আছিল, যাক বিশ্বকৰ্মাই সোণ, মাণিক আৰু ৰতনেৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল। নগৰীটো শক্তিশালী গড় আৰু অস্ত্ৰেৰে সুৰক্ষিত, যি দেৱতা-অসুৰৰ বাবেও দুৰ্গম আছিল।
চিন্তা: লংকাৰ এই সুৰক্ষা দেখি হনুমানে চিন্তাত পৰে যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ তিনিজন সঙ্গীক বাদ দি অন্য বানৰসকল আৰু শ্ৰীৰামচন্দ্ৰই বা কেনেকৈ লংকাত প্ৰৱেশ কৰিব। অৱশ্যে তেওঁ ৰাম-লক্ষ্মণৰ অচিন্ত্য প্ৰভাৱৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল।
ভাষা-বিষয়ক
১১। তলৰ শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা:
কণ্টকি – কাঁইটীয়া গছ
ছাতিয়াল – ছতিয়না গছ
তহিতে – তাত
দেখিলন্ত – দেখিলে
১২। সমার্থক শব্দ লিখা:
গগন – আকাশ, শূন্য
বিৰাল – মেকুৰী, মাৰ্জাৰ
গড় – দুৰ্গ, প্ৰাচীৰ
সমুদ্ৰ – সাগৰ, জলধি
পৱন – বায়ু, বতাহ