পাঠ ১৪: সৰু ছোৱালী আৰু পখী, Class 5, Chapter 14, SEBA New Book, Assamese Medium

Next Chapter

পৃষ্ঠা ১২১
(ক) সৰু ছোৱালীয়ে পখীক কি কি দিব বুলি কৈছে?
উত্তৰ: সৰু ছোৱালীয়ে পখীক তলত দিয়া বস্তুবোৰ দিব বুলি কৈছে:
* কোঁচ ভৰাই ফুল
* খাবলৈ উদৰ পুৰি খুৱাব আৰু পকা পকা ফল দিব
* থাকিবলৈ সোণোৱালী বাহ (বা সোণেৰেই বাহ) সাজি দিব
(খ) সৰু ছোৱালীয়ে কিয় বাৰে বাৰে পখীজনীক তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ কৈছে?
উত্তৰ: সৰু ছোৱালীয়ে পখীজনীক বাৰে বাৰে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ কৈছে কাৰণ—
* তেওঁ পখীজনীক বহুত ভাল পায়
* তেওঁ পখীজনীক দেখিলেই চাই থাকে
* তেওঁ পখীজনীৰ সৈতে ওমলিব (খেলিব) বিচাৰে
(গ) সৰু ছোৱালীয়ে কিয় পখীজনীক গীত গাবলৈ মাতিছে?
উত্তৰ: সৰু ছোৱালীয়ে পখীজনীক গীত গাবলৈ মাতিছে কাৰণ পখীজনীয়ে সুললিত (অতি শুৱলা) গীত গাব, আৰু সেই গীত শুনি ছোৱালীজনী হৰষিত (আনন্দিত) হ’ব।
পদ্যটোত কবিয়ে কোৱা কথাখিনি নিজৰ কথাৰে লিখা।
উত্তৰ: পদ্যটোত এজনী সৰু ছোৱালীয়ে পখী এজনীক মৰমেৰে মাতিছে। তাই পখীজনীক কৈছে যে তাই পখীটোক কোঁচ ভৰাই ফুল দিব, পেট ভৰাই খুৱাব, পকা পকা ফল খাবলৈ দিব আৰু থাকিবলৈ এটা সোণৰ বাহ সাজি দিব। ছোৱালীজনীয়ে পখীজনীক বৰ ভাল পায় আৰু তাইৰ লগত ওমলিব বিচাৰে। তাই পখীজনীক অকলে গছে-বনে আৰু আকাশত উৰি নুফুৰি তাইৰ ওচৰলৈ গুচি আহিবলৈ কৈছে। তাই পখীক ওচৰতে থকা বাহটোত থাকিবলৈ কৈছে যাতে পখীয়ে সুললিত গীত গাব পাৰে আৰু সেই গীত শুনি তাই আনন্দিত হ’ব পাৰে।
তলত দিয়া শব্দৰ অৰ্থ শব্দ সম্ভাৰ আৰু অভিধান চাই লিখা।
উত্তৰ:
* উদৰ – পেট
* সাউৎকৰে – বেগতে, একে চিপতে, একে চোঁচাই
* একেচিপে – একে বলে, এবাৰ বল দিয়েই, একেদোপে
* সুললিত – অতি শুৱলা, মধুৰ
* হৰষিত – আনন্দিত, সন্তোষ পোৱা
* ততালিকে – তৎক্ষণাৎ, লগে লগে
পৃষ্ঠা ১২২
চৰাইজনীয়ে যাতে কষ্ট নাপায় তাৰ বাবে সৰু ছোৱালীয়ে কি কি কৰিবলৈ গাত লৈছে?
উত্তৰ: চৰাইজনীয়ে যাতে কষ্ট নাপায় তাৰ বাবে সৰু ছোৱালীয়ে তাইক আহাৰ আৰু আশ্ৰয় দিবলৈ গাত লৈছে। তাই চৰাইজনীক উদৰ পুৰি খুৱাবলৈ, পকা পকা ফল খাবলৈ দিবলৈ আৰু এটা সুৰক্ষিত সোণোৱালী বাহ সাজি দিবলৈ গাত লৈছে।
এতিয়া সাউৎকৰে শব্দটো প্ৰয়োগ কৰি ওপৰত উল্লেখ কৰা অৰ্থ প্ৰকাশ হোৱাকৈ চাৰিটা বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰ:
* (বেগতে): কামটো সাউৎকৰে কৰি পেলোৱা।
* (একে চোঁচাই): মেকুৰীটোৱে গাখীৰখিনি সাউৎকৰে খাই পেলালে।
* (একে চিপতে): চোৰটোৱে মানুহ দেখি সাউৎকৰে পলাই গ’ল।
* (একেশোহাই): বৰ পিয়াহ লগাত তেওঁ পানীগিলাচ সাউৎকৰে পি পেলালে।
তলৰ শব্দকেইটাৰ সমার্থক শব্দ পদ্যটোৰ পৰা বিচাৰি লিখা।
উত্তৰ:
* শুৱলা – সুললিত
* পেট – উদৰ
* আনন্দিত – হৰষিত
* বেগতে – সাউৎকৰে, একেচিপে, ততালিকে
* গগন – আকাশ (পদ্যত ‘আকাশত’ বুলি আছে)
পৃষ্ঠা ১২৩
উদাহৰণত দেখুৱাৰ দৰে তলৰ শব্দবিলাকৰ অৰ্থ প্ৰকাশ হোৱাকৈ বাক্য সাজা।
উত্তৰ:
* বাহ (চৰাই আদি থোৱা কাঠীৰ সঁজুলি): আমগছজোপাৰ ওপৰত চৰাই এটাই ধুনীয়াকৈ বাহ সাজিছে।
* সজা (আনলোকৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা; তৈয়াৰ কৰা): ছোৱালীজনীয়ে পখীক এটা সোণৰ সজা (বাহ) দিব খুজিছে।
* ফল (কোনো কাৰ্যৰ পৰিণতি): বেয়া কামৰ ফল সদায় বেয়া হয়।
* ফল (গছৰ গুটি): গছত লাগি থকা পকা ফলবোৰ দেখিবলৈ ধুনীয়া।
* ৰং (আনন্দ): বিহু আহিলে আমাৰ মনত বৰ ৰং লাগে।
* ৰং (বৰণ): ৰামধেনুৰ সাতোটা ৰং বৰ মনোমোহা।
পৃষ্ঠা ১২৪
গ – জ্ঞান সম্প্ৰসাৰণ
পদ্যটোত সৰু ছোৱালীয়ে চৰাইজনীক বিভিন্ন বস্তু দিব বুলি লোভ দেখুৱাই মাতিছে। তেনেদৰে তোমাকো কোনোবাই বহু বস্তু দিব বুলি লোভ দেখুৱালে, তুমি কি কৰিবা?
উত্তৰ: কোনো অচিনাকি লোকে মোক বস্তুৰ লোভ দেখুৱালে মই কেতিয়াও তেওঁৰ ওচৰলৈ নাযাওঁ। মই লগে লগে সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰি আহিম আৰু মোৰ মা-দেউতা, শিক্ষক বা ওচৰত থকা কোনোবা চিনাকি ডাঙৰ মানুহক কথাটো জনাম। মই জানো যে অচিনাকি লোকৰ পৰা বস্তু লোৱা বা তেওঁলোকৰ কথাত ভোল যোৱা উচিত নহয়।
বস্তুৰ লোভত অচিনাকি লোকৰ ওচৰলৈ গ’লে তোমাৰ কেনেধৰণৰ বিপদ হ’ব পাৰে?
উত্তৰ: বস্তুৰ লোভত অচিনাকি লোকৰ ওচৰলৈ গ’লে বহুত ডাঙৰ বিপদ হ’ব পাৰে। তেওঁলোকে মোক অপহৰণ কৰি লৈ যাব পাৰে, মোৰ কিবা অনিষ্ট কৰিব পাৰে, বা মোক কোনো বেয়া কামত লগাব পাৰে। সেয়েহে এনে লোভৰ পৰা সদায় আঁতৰি থকা উচিত।
সেইদৰে ছোৱালীজনী যদি পখীৰ ওচৰলৈ যায় পখীয়ে তাইক কি কি দিব পাৰিব বুলি তুমি ভাবা?
উত্তৰ: ছোৱালীজনী যদি পখীৰ ওচৰলৈ যায়, পখীয়ে তাইক হয়তো সোণৰ বাহ বা আন দামী বস্তু দিব নোৱাৰিব। কিন্তু পখীয়ে তাইক এনে কিছুমান বস্তু দিব পাৰে যিবোৰ অমূল্য। যেনে:
* পখীয়ে তাইক নিজৰ সুললিত গীত গাই শুনাব পাৰিব।
* তাইক প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য দেখুৱাব পাৰিব।
* আকাশত কেনেকৈ মুকলিমূৰীয়াকৈ উৰিব পাৰি তাৰ আনন্দ দেখুৱাব পাৰিব।
* তাইক নিজৰ নিস্বাৰ্থ সংগ আৰু মৰম দিব পাৰিব।

ঘ – প্রকল্প
• তুমি চিনি পোৱা এবিধ চৰাইৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰি এখন ৰচনা লিখা।
উত্তৰ: (নমুনা ৰচনা)
মই চিনি পোৱা চৰাই: কাউৰী
কাউৰী হ’ল আমাৰ চাৰিওফালে সততে দেখা পোৱা এবিধ চৰাই। ইহঁতৰ গোটেই গাটো ক’লা বৰণৰ। কাউৰীয়ে ‘কা-কা’ কৈ মাতে।
কাউৰীয়ে সাধাৰণতে ওখ গছৰ ডালত খেৰ-কুটা, কাঠি আদিৰে বাহ সাজে। ইহঁত বৰ চতুৰ চৰাই। কাউৰীয়ে সকলো ধৰণৰ বস্তু খায়, যেনে— ভাত, ফল-মূল, পোক-পৰুৱা, আৰু আমি পেলাই দিয়া লেতেৰা বস্তুবোৰ। এইবাবে কাউৰীক ‘ঝাৰুদাৰ চৰাই’ বুলিও কোৱা হয়, কাৰণ ইহঁতে আমাৰ চাৰিওফালৰ পৰিৱেশটো পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখাত সহায় কৰে। ইহঁতে দলবদ্ধভাৱে বাস কৰে আৰু বিপদ দেখিলে সকলোৱে একেলগে চিঞৰি আনক সাৱধান কৰি দিয়ে।

• ওপৰৰ ছবিখন চাই কাহিনী এটা লিখা।
উত্তৰ: (নমুনা কাহিনী)
এদিনাখন এজনী সৰু চৰাইয়ে নিজৰ বাহটোৰ বাবে আহাৰ বিচাৰি উৰি গৈছিল। উৰি উৰি তাই এখন ধুনীয়া ফুলনি পালেগৈ। ফুলনিত তাই কেইপাহমান ধুনীয়া ৰঙা ফুল দেখিলে।
তাই ভাবিলে, “মোৰ বাহটো খেৰ-কুটাৰে সজা, দেখিবলৈ বৰ সাধাৰণ। মই যদি এই ফুলবোৰ লৈ গৈ বাহটো সজাই থওঁ, তেন্তে মোৰ বাহটো দেখিবলৈ কিমান ধুনীয়া হ’ব!”
এইবুলি ভাবি তাই ঠোঁটেৰে দুপাহমান ফুল ছিঙি ল’লে। তাৰপাছত তাই আনন্দ মনেৰে উৰা মাৰি নিজৰ বাহটোৰ ফালে গ’ল। বাহটো পাই তাই ফুলবোৰ তাত ধুনীয়াকৈ সজাই থ’লে। ফুলবোৰৰ বাবে বাহটো দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া হ’ল আৰু তাই আনন্দতে গীত গাবলৈ ধৰিলে।