পাঠৰ প্ৰশ্নাৱলীৰ উত্তৰসমূহ
১। অতি চমু উত্তৰ লিখাঃ
(ক) ত্রয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠী কোনটো?
Ans. ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠীটো আছিল মংগোলীয় গোষ্ঠী ।
(খ) প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ কিহৰ বাবে প্রসিদ্ধ আছিল?
Ans. প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ যাদু–মন্ত্ৰ আৰু ঐন্দ্ৰজালিক বিদ্যাৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল ।
(গ) কিহে অসমীয়া জাতিক অধিক কটীয়া কৰিলে?
Ans. ভাষিক সংমিশ্ৰণে অসমীয়া জাতিক অধিক কটকটীয়া কৰিলে ।
(ঘ) সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল কি আছিল?
Ans. সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা ।
(ঙ) অসমৰ মঙ্গোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক কোনবিলাক?
Ans. অসমৰ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোকসকল হৈছে ঘাইকৈ কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি ।
২। চমু উত্তৰ লিখাঃ
- (ক) অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে কোনসকলক বুজায়?
Ans. অসমীয়া জন-সংস্কৃতিৰ মূল ধাৰক আছিল জন–জাতীয় গোষ্ঠীৰ লোকসকল ।
ঘাইকৈ কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি জনগোষ্ঠীকেই মূলতে অসমীয়া জন-সংস্কৃতিৰ ধাৰক বুলি বুজায় ।
অতীতৰ অসমৰ অন্তৰ্গত অকা, ডফলা, আবৰ, মিছিমি আদি জনগোষ্ঠীও ইয়াৰ ভিতৰত পৰে ।
- (খ) কিমান চনৰ পৰা কিমান চনলৈ অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল?
Ans. ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনলৈকে অসমৰ বিদ্যালয়সমূহত অসমীয়াৰ ঠাইত বঙলা ভাষা স্কুলীয়া শিক্ষাৰ মাধ্যম কৰা হৈছিল ।
- (গ) চাহ–উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল কোন? তেওঁলোক ক‘ৰ ক‘ৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল?
Ans. চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল হ’ল চাহ বনুৱাসকল ।
এওঁলোক ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা আহিছিল ।
তেওঁলোক বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল ।
তেওঁলোকৰ মাজত চাওঁতাল, কুৰ্মি, মোছহৰ, মুণ্ডা, তেলেঙা, হো, ভূমিজ, ওৰাং, তাঁতী, লোহাৰ আদি লোক আছিল ।
- (ঘ) পাঠটিত থকা খাদ্য–বস্তুৰ এখন তালিকা প্রস্তুত কৰা।
Ans. পাঠটিত থকা খাদ্য-বস্তুৰ তালিকা:
-
-
- পাৰাথা
- পোলাও
- কোৰ্মা-কোপ্তা
- কে’ক
- বিস্কুট
- ৰুটি
- ৰসগোল্লা
- লাল-মোহন
- চিঙ্গাৰা
- লুচি
- পুৰী
- ড’চা
- চাম্বাৰ
- ইডলি
-
৩। অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰ কি কি?
Ans. অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰ হ’ল:
-
- অলিখিত গৰখীয়া নাম ।
- নিচুকণি গীত ।
- নাও খেলোৱা গীত ।
- বাৰমাহী গীত ।
- আইন নাম ।
- বিয়া নাম ।
- বনগীত ।
- বিহু গীত ।
- দেহ বিচাৰৰ গীত ।
- মন্ত্ৰ সাহিত্য ।
- ডাকৰ বচন আদি ।
৪। ‘অসমৰ বৈচিত্ৰপূৰ্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা পৰিছে।‘- কথাষাৰৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰি অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বৈচিত্র্যৰ কথা বৰ্ণনা কৰা।
Ans. কথাষাৰৰ গুৰুত্ব: এই কথাষাৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিয়নো অসমীয়া সমাজখন কেৱল এটা জনগোষ্ঠীক লৈ গঢ়ি উঠা নাই, বৰং ই বিভিন্ন জাতি, উপজাতি আৰু জনজাতীয় জনগোষ্ঠীৰ দিয়া-লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ এক শক্তিশালী সংমিশ্ৰণৰ ফল । অসমৰ সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য বাৰেবৰণীয়া আৰু বৈচিত্ৰপূৰ্ণ । যদি এই বৈচিত্ৰপূৰ্ণ গাঁথনিটো উৎখাত কৰা হয়, তেন্তে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্যও ৰক্ষা নপৰিব ।
অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বৈচিত্র্য:
প্ৰাক্–আৰ্য গোষ্ঠী: অতীতত অসম জন-জাতীয় গোষ্ঠীৰ অৰ্থাৎ অনাৰ্য জাতিৰ বসতি স্থান আছিল । এইসমূহৰ ভিতৰত ঘাইকৈ কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি জনগোষ্ঠীসমূহেই আছিল অসমীয়া জন-সংস্কৃতিৰ মূল ধাৰক ।
মংগোলীয় গোষ্ঠী: ত্ৰয়োদশ শতিকাত হুকং উপত্যকা আৰু চীনৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ পৰা মংগোলীয় বহিৰাগত গোষ্ঠী অসমত স্থিতি লৈছিল ।
অন্যান্য প্ৰব্ৰজন: সময়ৰ সোঁতত দেশ জয় কৰিবলৈ, যুদ্ধবন্দী হিচাপে, বেপাৰ-বাণিজ্য সূত্ৰে, পূজা-পাৰ্বণ আৰু ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে আহোম, মুছলমান আৰু ভাৰতৰে অন্যান্য ৰাজ্যৰ লোকসকল ইয়ালৈ আহিছিল ।
ব্ৰিটিছ যুগৰ প্ৰব্ৰজন: ব্ৰিটিছৰ দিনত চাকৰি সংক্ৰান্তত নতুন সংস্কৃতিসম্পন্ন লোক , চাহ বনুৱাসকল (বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্যপ্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা চাওঁতাল, মুণ্ডা আদি) , আৰু কৃষি কৰ্মত পাৰ্গত পূৰ্ববংগৰ লোকসকল (ন–অসমীয়া মুছলমান) , লগতে মাৰোৱাৰী, পাঞ্জাবী, শিখ, নেপালী আদিও অসমলৈ আহিছিল ।
এই সকলোবোৰ জনগোষ্ঠী লগ লাগি বৃহৎ অসমীয়া জাতি গঢ়ি উঠিল ।
৫। ‘বিশেষ এটা ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ মাজত বসবাস কৰিবলৈ লোৱা কাৰণেও থলুৱা সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰিও পৰিল।‘- ইয়াত কি ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু কোনে, কিহৰ বাবে আঁতৰি পৰাৰ কথা কৈছে– পাঠৰ আলমত বিচাৰ কৰা।
Ans. ঔদ্যোগিক আবেষ্টনী: ইয়াত চাহ উদ্যোগৰ (Tea Industry) ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ কথা উল্লেখ কৰিছে ।
কোনে আঁতৰি পৰাৰ কথা কৈছে:
ইয়াত চাহ বনুৱাসকলৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যিসকল ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা (বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্যপ্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ) অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ অপৰিহাৰ্য কৰ্মীৰূপে আহিছিল ।
কিহৰ বাবে আঁতৰি পৰাৰ কথা কৈছে:
এই চাহ বনুৱাসকলে এটা বিশেষ ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ মাজত বসবাস কৰিবলৈ লোৱা কাৰণে তেওঁলোক থলুৱা সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰি পৰিল ।
তেওঁলোকক শিক্ষা দিয়াৰ বাবে কোনো ব্যৱস্থা নোলোৱাত তেওঁলোক অতি অনগ্ৰসৰ হৈ ৰ’ল আৰু অসমৰ থলুৱা সংস্কৃতিৰ লগত খাপ খোৱাত যথেষ্ট পলম হ’ল ।
যদিও তেওঁলোকে নিজৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি কিছু সংৰক্ষণ কৰি অসমীয়া মাত-কথা আৰু থলুৱা লোকৰ আচাৰ-নীতি গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া জাতিৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিল, তথাপি এই বিশেষ ঔদ্যোগিক গণ্ডীৰ বাবে তেওঁলোকৰ সম্পূৰ্ণভাৱে মিলি যোৱাটো কিছু পলম হৈছিল।
৬। ‘এটা সংমিশ্রিত – সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি, ইয়াক নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি–তর্কৰ অবকাশ নাই।‘- ইয়াত লিখকে কাক আৰু কি সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি বুলি কৈছে? ‘নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি তৰ্কৰ অৱকাশ নাই‘ বোলা কথাষাৰৰ সত্যাসত্য বিচাৰ কৰা।
Ans. লিখকে কাক আৰু কি সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি বুলি কৈছে:
লিখকে বিৰাট অসমীয়া জাতিক সংমিশ্ৰিত–সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি বুলি কৈছে ।
এই জাতিটো বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী আৰু বিভিন্ন ভাষাগোষ্ঠী যেনে- আহোম, মুছলমান, উত্তৰ ভাৰতীয় ব্ৰাহ্মণ-ক্ষত্ৰিয় , জন-জাতীয় গোষ্ঠী আদি সকলোৰে সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠিছে ।
- ‘নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি তৰ্কৰ অৱকাশ নাই‘ বোলা কথাষাৰৰ সত্যাসত্য বিচাৰ:
কথাষাৰ সম্পূৰ্ণ সত্য ।
সমন্বয়ৰ প্ৰমাণ: এই সংমিশ্ৰণ কোনেও কাকো বল প্ৰয়োগ কৰি জাপি দিয়া নাছিল । ই এক স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে সম্পন্ন হৈছিল (Process of Assimilation) । এটা সম্প্ৰদায়ৰ ভাল লগা ৰীতি-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আন এটাই গ্ৰহণ কৰা , খোৱা বস্তু আৰু ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ সাল-সলনি হোৱা , আৰু থলুৱা অসমীয়া ভাষাত নানা ভাষাৰ শব্দমালাই ঠাই পোৱা আদি সকলোবোৰেই সংমিশ্ৰণৰ প্ৰমাণ।
ভাষাৰ নীতি: সকলো জনগোষ্ঠীৰ মাজত ভাবৰ আদান-প্ৰদানৰ এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা । আনকি বাহিৰৰ পৰা অহাসকলেও নিজৰ মাতৃভাষা জলাঞ্জলি দি অসমীয়া ভাষাকে গ্ৰহণ কৰি থলুৱা লোকৰ লগত মিলিবলৈ চেষ্টা চলাইছিল ।
এইবোৰ কাৰণতে, অসমীয়া জাতি যে এটা সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি, ইয়াক নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি-তৰ্কৰ অৱকাশ নাই।
৭। ‘লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিল।‘- কিহৰ লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিছিল? এই ৰূপান্তৰ কিদৰে ঘটিছিল বুজাই লিখা।
Ans. কিহৰ লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিছিল:
বাহিৰৰ পৰা অহা সকলোৱেই এই দেশখনক নিজৰ দেশ বুলি লৈ আৰু অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰি বৃহৎ অসমীয়া জাতি গঢ়ি উঠাৰ লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিছিল ।
এই ৰূপান্তৰ কিদৰে ঘটিছিল:
এই ৰূপান্তৰ কোনেও কাকো বল প্ৰয়োগ কৰি জাপি দিয়া নাছিল । ই আছিল এক স্বতঃস্ফূৰ্ত আৰু স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে সম্পন্ন হোৱা দিয়া-লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ ব্যৱস্থা ।
আচাৰ–ব্যৱহাৰ: এটা সম্প্ৰদায়ৰ ভাল লগা কিছুমান ৰীতি–নীতি, আচাৰ–ব্যৱহাৰ আন এটাই গ্ৰহণ কৰিছিল ।
খাদ্য: খোৱা বস্তু আৰু ৰন্ধন–প্ৰকৰণৰো সাল-সলনি হ’ল । বিভিন্ন নতুন খাদ্যবস্তু (যেনে- পাৰাথা, পোলাও, ৰসগোল্লা, ড’চা আদি) সামাজিকভাৱে প্ৰচলন হ’ল আৰু জাত-কুলৰ বিচাৰ হেৰাই গ’ল ।
পোছাক–পৰিচ্ছদ আৰু আচবাব: পোছাক–পৰিচ্ছদ, দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ আচবাব–পত্ৰ, নতুন সাজ–সজ্জা আৰু অলংকাৰতো পৰিৱৰ্তন আহিল ।
ভাষিক সংমিশ্ৰণ: থলুৱা অসমীয়া ভাষাতো নানা ভাষাৰ শব্দমালাই ঠাই পালে, যিয়ে অসমীয়া জাতিক অধিক কটকটীয়া কৰিলে ।
সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান: বিয়া-বাৰু আৰু সকলো উৎসৱতে সকলোৱে যোগ দিয়া হ’ল, আনকি মৰাশ সৎকাৰতো ভাগ লোৱা হ’ল ।
৮। তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা:
- (ক) দেখা যায় সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা।
উত্তৰ: এই কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য হ’ল- অসম বিভিন্ন জনগোষ্ঠী আৰু ধৰ্মৰ লোকেৰে গঠিত হ’লেও, সেই সকলোবোৰক এক কৰি বৃহৎ অসমীয়া জাতি গঢ়াত অসমীয়া ভাষাই কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা লৈছিল । মূলৰ ভাষাগোষ্ঠীৰ লগত বা বাহিৰৰ পৰা অহা লোকসকলৰ ভাবৰ আদান-প্ৰদানৰ মাধ্যম আছিল অসমীয়া ভাষা। আনকি মেঘালয়, নাগালেণ্ড, অৰুণাচলকে লৈ গোটেই অঞ্চলৰ সামূহিক ভাষাটো আছিল অসমীয়া । ভাষিক সংমিশ্ৰণৰ এই নীতিত সকলোৱে নিজৰ মূল ভাষা নেৰিলেও , অসমীয়া ভাষাক মাতৃভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি একেলগে মিলি যোৱাত কোনো অসুবিধা পোৱা নাছিল। সেয়ে, অসমীয়া ভাষাই জাতিটোক ঐক্যবদ্ধ কৰি ৰখা একতাৰ এনাজৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।
- (খ) এই গোটেইবোৰ হ‘ল স্বতঃপ্রণোদিতভাৱে হোৱা প্রক্রিয়া।
- উত্তৰ: এই কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য হ’ল- অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ আৰু জাতি গঠনৰ প্ৰক্ৰিয়াটো কোনো বাহ্যিক হেঁচা বা বলপূৰ্বক নীতিৰ ফল নাছিল । বৰঞ্চ, বিভিন্ন জাতি-গোষ্ঠীয়ে একে ভৌগোলিক পৰিবেষ্টনীত থাকি ওচৰা-উচৰিকৈ বসবাস কৰিছিল , আৰু এই দেশখনক নিজৰ বুলি গ্ৰহণ কৰিছিল । স্বতঃপ্ৰণোদিতভাৱে তেওঁলোকে ইটোৱে সিটোৰ ভাল লগা ৰীতি-নীতি, খাদ্য আৰু পোছাক গ্ৰহণ কৰিছিল । জাত-কুলৰ বিচাৰ হেৰুৱাই, চুৱাৰ অন্ত পেলাই , সকলোৱে একলগে খোৱা, বিয়া-বাৰু আৰু উৎসৱত যোগ দিয়া আদি সামাজিক সংমিশ্ৰণৰ এই গোটেইবোৰ প্ৰক্ৰিয়া স্বাভাৱিক গতি আৰু নীতিৰে সম্পন্ন হৈছিল ।
- (গ) এইয়া আছিল দিয়া–লোৱা আৰু এৰা–ধৰাৰ ব্যৱস্থা।
উত্তৰ: এই কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য হ’ল- অসমীয়া সংস্কৃতি কেৱল একপক্ষীয়ভাৱে গঠিত হোৱা নাছিল, বৰং ই আছিল বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত হোৱা সাংস্কৃতিক আদান–প্ৰদানৰ ফল।
দিয়া–লোৱা: আহোম, মুছলমান আৰু উত্তৰ ভাৰতীয় লোকসকলে নিজৰ সংস্কৃতিগত উপাদানসমূহ থলুৱা লোকক দিছিল , আনহাতে থলুৱা সংস্কৃতিৰ উপাদানসমূহো তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰিছিল । উদাহৰণস্বৰূপে, এটা সম্প্ৰদায়ে আন এটা সম্প্ৰদায়ৰ ভাল লগা ৰীতি-নীতি, খাদ্য, পোছাক-পৰিচ্ছদ আদি গ্ৰহণ কৰিছিল ।
এৰা–ধৰা: বাহিৰৰ পৰা অহা মংগোলীয় গোষ্ঠীয় লোকসকলে নিজৰ ভাষা, ধৰ্ম, সামাজিক ৰীতি-নীতি আদি এটা সময়ত থলুৱা লোকৰ প্ৰভাৱত এৰিব লগা হৈছিল । আনকি বাহিৰৰ পৰা অহা সকলোৱে মূল ঠাইৰ লগত সম্বন্ধ ছেদ কৰি এই দেশৰ ভাষা-সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰিছিল।
এই দিয়া–লোৱা আৰু এৰা–ধৰাৰ স্বাভাৱিক ব্যৱস্থাৰ ফলস্বৰূপেই বৃহৎ অসমীয়া জাতি আৰু সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছিল।
৯। ভাষা বিষয়ক:
- ১। সন্ধি ভাঙা:
- সংস্কৃতি – সম্ + কৃতি
- জলাঞ্জলি – জল + অঞ্জলি
- স্বাধীন – স্ব + অধীন
- ২। ‘প্র‘ উপসর্গ লগ লগাই তিনিটা শব্দ গঠন কৰা।
- প্ৰচাৰ
- প্ৰৱৰ্তন
- প্ৰব্ৰজন
- ৩। বাক্য ৰচনা কৰাঃ
- ভাষা–সংস্কৃতি – অসমীয়া প্ৰজাসাধাৰণে নিজৰ ভাষা–সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰা উচিত ।
- পূজা–পাৰ্বণ – বহুতো লোক পূজা–পাৰ্বণ আৰু তীৰ্থ-সংক্ৰান্তত অসমলৈ আহিছিল ।
- বেপাৰ–বাণিজ্য – বহুতো লোকে বেপাৰ–বাণিজ্য সূত্ৰে অসমত বহি ল’লে ।
- সহজ–সৰল – সেই কালৰ কছাৰী, চুটীয়া, কোচ আদি লোকসকল সহজ–সৰল আছিল ।
- দিয়া–লোৱা – অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ আছিল দিয়া–লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ ব্যৱস্থা ।
- এৰা–ধৰা – ই এক স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে হোৱা দিয়া-লোৱা আৰু এৰা–ধৰাৰ ব্যৱস্থা আছিল ।